mercoledì 30 novembre 2011

Bosa


Bosa

Bosa est una bella zitadina
Posta  a faca  de su riu mannu
Temo li naran, bi pioet onz’annu
Lassan pioer  abba  russa e fina.
Poi cantada l’at  poeta mannu:
Murenu Merchiorre  li cumbina
In otada, bator’ o  terzina
de  cumprimentos chi li faghen dannu.
De cussu mastru chi logu at unoradu
Chin  su rimare sou  e sa presentzia
Devides cumprendere in passientzia
Su disaogu chi l’at riservadu.
Ca’  tota  cussa manna penitentzia
In art’ e poesia at furriadu
Sos ojos suos sa lughe an oscuradu
Ma s’est atzesa in  coro e intelligentzia.

a s'improvisu...chin Pintore













Poetende  a s’improvisu..chin Pintore


A mie paret custu gruppu minore
senza mancu lu cherrer si ch'ses mortu,
como bos giamat'a s'appellu pintore
pro lu torrare in vida, e poi risortu
calchi gara faghimos a primore,
tantu de no nde pelde s'acunnortu.
Narademi bois chi sezis prontos
in poesia a saldare sos contos.


Lussorio Cambiganu

De custu grupu pagu eo ischia
E gratu como rispond’ a s’invitu
Beppe mi punghet che a un eritu
Idende si paraulas m’essia-n
Si tue de ammie fis apitu
Accolla  sa  pobera poesia
Cussa  chi mi donat sa conca mia
Pro dare piaghere a custu situ.



Deo ti naro solu benennidu
proite isco puru cantu ales,
semus pagos peroe no ba males
deghe e otto semus as bidu,
es minore su gruppu ma s'est'unidu
intramos puru in temas geniales.
Cun sos ateros amigos a cunsonu
passamos in allegria un'ora in bonu.


Lussorio Cambiganu

Tue chi semper rispundes a tonu
As in sa mente temas geniales
No bastan  de paraulas  cuintales
Bi cheret arte, frigura  e sonu
Tando chin orofinos  ispeziales
Si cosin versos  e atera cosa ‘e bonu
No b’at  paura ma solu disizu
Cando  babbu faeddat  a su fizu



deo fortzis soe su pius umile
de totu custa sarda manna corte,
peroe chi de cantare tenzo sorte
m'agradat a tenne caru su cuile.
Tue mi faeddas cun coro gentile
ca l'ischis no so robustu ne forte.
Aboltas si oltana puru sos chelveddos
e mi fuo a su sonu de i malteddos.


Lussorio Cambiganu

Tando est chi tue ides sos isteddos
E campos  ogados  a beranile
Ca mannu est su tou istile
Fatu che  iscultore in iscalpeddos
Tue chi no connosches sa vile
Lintura ‘e pes  comente sos catteddos
Naras  in cantu  su chi conca tua
Ti dettat e no faeddas a s’accua.



A mi che pigare a su poju
mai apo pensadu sena meritu.
Es solamente innoghe s'aboju
cantende sena sonu in'iscrtu.
Lu faghimos setzidos in s'abitu
senza tenne paura de su forroju;
chi aberi sa conca perra perra
poninde sa carena in cuntierra.


Lussorio Cambiganu

Est  pro  gosare, no zeltu pro gherra
Chi de paraula faghimus sa virtude
Che  domadore  chi a caddu rude
Li ponet  sa briglia e isse s’isperra
Comente  onz’ animale in gioventude
No cheret nudda chi a isse l’inserra
Solu innanti connoschet  su padronu
Chi in sa doma l’at fattu mannu donu.

martedì 29 novembre 2011

..a su grupu "solu in sardu"








Solu in sardu

In custa cumpantzia sol’ in sardu
Si podet faeddare  tota die
Siat  a seriu che a rie – rie
Dae manzanu finzas a  sero tardu
Assuprin dae totue, dae ‘ue si siet
Abias dae terra grega chin riguardu
Beppe Pintore  mandat sos saludos
Gai sentidos , de l’intender sos suldos
Totu che  dan una bona manu
Andende a sa bratzeta e in bonu coro
Dae sa Nurra  a su Logudoro
Si passat a Gaddura e Campidanu
Totu abojat provintzia de Nugoro
Ozastra, Barigadu  ‘e Oristanu
Mariedd’ e Ossi est su regista
In umilesa  sa fide si nd’ achista. 

venerdì 25 novembre 2011

Ti' Antoni...... (a Antoni Palitta)



Ti’  Antoni.       (a Antoni Palita)

Oè..ti’ Antò.. fio isperiende
sos  cuadernos chi azis  lassadu,
iscritos  dae cando  bois  gioghende
in gioventura , eppo’ in tempus passadu.
Nd’ apo coglidu cando fizis gherrende
chin cussu male chi mai bos at dassadu,
ma  in su tempus  passadu gai o peus
mai  perdid’ azis s’ amore  in Deus.

Mi so ammentadu cando minoreddu
rientraio  a domo da’ iscola,
e bois  in su giannile chin manneddu
mi  giamaiazis: “aculzia a sa sola”.
Chin  faghere  umil’ e tenereddu
a boghe lebia, sonos de  noitola:
“sezid’ innoghe, oga su caltolariu
istudia meda, no sias beltulariu”.

Fizis e sezis  de idda testimonzu
de sas ideas  e de sos pensamentos,
de chie at dadu tantu in su bisonzu
e chie de idda a peldidu ammentos.
Ma sempre  ‘ois chi d’unu fagher conzu
no  bos  bessiat dae ucca lamentos,
azis  pessadu sempre ‘ue si sia
de faeddare chin alta poesia.

recita a soggetto


Ciò che si vuole

Ciò che si vuole
di vita è il suo progetto.
Quello  che  duole
può  diventar oggetto
d’umor che  si nasconde nelle suole,
e  poi la vita si recita a soggetto.
La vita..certo,  ti lascia  un po’ giocar
poi ti ricorda  … che la devi amar…

domenica 20 novembre 2011

Pintura..mai pinta













Pintura mai pinta..

Un' aidu   s’abberit in sas rocas,
dend’  a su mare un’ iscampiada,
istrintu che tuj' e   brocas
a s' acerada   restas  ispantada.
Paret  chi s’orizonte guasi tocas,
e abbrazas su ch’ ides a s' ojada.
coment'  una pintura  mai pinta:
chi  s’omine no  l’at  alu  binta.”

Sas rocas isculpidas a carignos
de' bentu  chi sulat dae maistru,
paren  d’umanidade cussos signos:
dolores  chi pienan su registru,
fatu  chin disaogu e impignos
da’ intelletu mannu e med’ abbistu.  
chin sa manu diliga  sa  natura
at  fatu  custa bella pintura.

Totu   abbojan  cussos elementos
chi  sun  de vida forza e amore:
sa roca, s’abba  e sos pensamentos,
su nibberu  antigu  e su dolore.
Sa rena.. movida dae sos  bentos,
faghet giogos  chi torran a minore,
sun  signos  de vida galana e dura,
sas costas sun  de s’alta  Caddura.

sabato 19 novembre 2011

gai est sa vida..!!











Gai  est sa vida..!!

Comente  d’ innanti cussu ‘entu
chi naschet a meriu in su  deseltu,
gai  su tempus passat de zeltu
dae su nudda  a sos  fadados   chentu.

Iss’ atraessat  chin fagher espeltu
a bias  lestru  ateras  a rilentu,
su mare  nostru  pustis torrat a terra
 fruscende  che sas  cordas de chiterra.

Paret chi diat calura in s’ijerru
cando  padron’ e domo est su fritu,
finas  chi no li naran: “ maleitu!!
proite  as atidu cust’  ’ilferru?”

“No bides aite puntu asa gitu
sa terra, tosta est che su ferru.”
Gai  sa vida..est una gherra,
cando pares bolende rues a terra.

Pustis a chelu alcias sa mirada
isperiende si b'at  un' ispera
a segus nde  preguntas su perdonu

assigurende  un fagher bonu.

in su fratempus ti bogas sa bisera
e sa promissa est già ilmentigada.