sabato 7 dicembre 2013

Nunnale (foto Silvestra Pittalis)











Nunnale

Custu manzanu  a prim’ aurora
Cando sole no at fat’ arveschida
Dae Orune  apenas in fora
Falende   a Marreri t’ apo ida
Est su chi fato donzi di’ a talora
Ma  oe duda m’ at postu s’ essida:
“proite  ses  goi in mente mia
morta  ses tue..o puru ses bia?”

Si  pedra  ses,  chie t’ at postu cue?
Zigante sentinell’ e su canale
Narami  si podes, chie ses tue
Antig’ abbitadora de Nunnale?
In pes pares chi sias subr’ e nue
Bijones  de astru  zelestiale
E tando  rispunde a sa dimanda:
“chi’ est  in custu logu chi cumandat?”

Mi paret  d’ aer apidu cumpresu:
“ses tue chi ses de  vida mere
Si l’amas.. no ti faghes  arresu
Isposala  che sa menzus muzere
No sias  dae sos pregiudiscios presu
Faghe  sa cosa bona in piaghere
Perdona, sias donosu e zentile
E s’ animu  ti fiorit che in abrile”


venerdì 6 dicembre 2013

Olvidos, s' iscritura sarda antiga...













Olvidos..

Paraulas postas in sas pedras ladas
Piramides,  pabiros  de s’ Egitu
In losas dae totu profanadas
S’ agatat  sa cultura e su diritu
Comente  sunt naschidas e bistadas
Totu s’ ischit  de cue  in cussu situ
innoghe   restat  su passadu vanu:
naschida, vida e sardu sambenadu.

Ell’ ite sunt, totu sos  sacros putos,
Pedras ficadas, dolmen, tumbas antigas?
Domos de janas, megaliticos rutos
Nuraghes  e sas turres  amigas?
Parimus comente canes iscutos
Pistados dae  faltas e sas brigas
E puru b’ est  de Uta su gherreri
E  brunzos chi  nos narant su misteri

Sos  annos   sunt passados a mitza
Cando  altu s’ inzegnu  s’ est pasadu
S’  urgogliu t’ at cambiadu chitza
Chi  alu bidimus.. ca est restadu
De  artes   e  cultura ses sa fitza
Comente mama ses de s’ olvidadu
Totu  paret chi restet  in presente,
franc' in sa limba 'e sa sarda  zente.

INVICTUS (William Ernest Henley) s’ invincibile





















INVICTUS (William Ernest Henley) s’ invincibile

Dae su profundu de sa notte chi mi inghiriat.
 Niedda comente unu putu.. dae unu polu a s’ ateru.
 Torro gratzias a cale si siat Deus chi esistat 
pro s’ anima mia chi non si dat binta.

In sa mala istrinta de sas circustantzias
 non so torradu in segus nen apo abboigadu.
 Suta sos colpos de 'istrale de sa sorte. 
Sa conca mia insambenada, ma no abbasciada.

A cuss’ ala de custu logu de airu e de lagrimas
 benit solu s’ arrore de sas umbras. 
Et alu sa mineta de sos annos m’ agatat
 e m’ at agatare chena timoria.

Non at impoltu cantu istrintu siat su passatzu.
Cantu columada de penas sa vida.
 Eo so su mere de su destinu meu.
 Eo so su capitanu de s’ anima mia.

(sa poesia fit impitada dae Nelson Mandela pro illetzerigare sos annos de presonia cando bi fit l'apartheid.)

lunedì 2 dicembre 2013

s' uguale













s' uguale

Uguale.. pretzisu e cabale
Ca giustu ponet passos in totue
Uguale su juu noale
Chi sulciat sa terra in cue
Paris andant sos animales
Comente naras paris eo e tue 
Diritos, sonnios paren detzisos
Uguales non sunt totu pretzisos

manna s’ aparit in sa diferentzia
sa lite tra diritu e capitale
In terra falza ‘e democratzia
Mercadu in fainas de su male
Sutammissa lege de prepotentzia
Mancu tempus paret pius uguale
S’ illongat pro chie nd’ at fat’ abusu
Delusu de isse .. est su bon’ usu.

domenica 1 dicembre 2013

su diritu










Su diritu

Si giustu est su dovere
It’ est  in su dovere chi est giustu?
Dudas chi dant anneu
In mesu a su dolu o piaghere.
Su frutu de s’ argustu
Est bonu  cando est furadu o meu?
Dubbios e dimandas
Postos  dae semper .. solita risposta
“sa lege l’ at detzisu”
“Pro bene de su populu l’ at posta”
Mancu su paradisu
Ti cheret si no cumpris  s’ iscritu
Lu narant sos zuighes
Chi  deves in sa vid’ andare dritu
Ebbai totu serviles
Semus de leges  emalu  diritu
Siant  de atza o viles
Iimpresonados  totu nois semus
Chena gulpa peruna
Cundenna  chi  no torrat ma’ in segus.

custu amore - boltadura dae "questo amore" ...di jacques prevert
















custu amore boltadura "questo amore" ...di jacques prevert 


Cust’ amore
Gai violentu
Gai fratzile
Gai tenneru
Gai disisperadu
Custu amore
Bellu che sa die
E malu che su tempus
Cando su tempus est malu
Cust’ amore gai beru
Cust’ amore gai bellu
Gai cuntentu
Gai  allegru
E chi si nde faghet befe
Tremulante de paura comente una criadura a s’ iscuru
E gai seguru de sé
Comente un’ omine trancuillu in coro a sa note
Cust’ amore chi impauraiat sos ateros
Chi los faghiat faeddare
Chi lis faghiat  sa chitza mala
Cust’ amore ispiadu
Ca nois l’ ispiaiamus
Pessighidu feridu apeigadu ochidu negadu e ilmentigadu
Proite nois l’ amus pessighidu feridu apeigadu ochidu negadu ilmentigadu
Cust’ amore totu intreu
Alu  gai biu
E totu solianu
Est tou
Est meu
Est bistadu su chi est ‘istadu
Custa cosa semper noa
E chi no est mai cambiada
Bera comente una pianta
Tremulante che putzone
Calda e bia che s’ istiu
Nois podimus ambos
Andare e torrare
Nois podimus ilmentigare
E pestantu torrare a drommire
Ischidare  peleare imbetzare
Drommire alu
Sonniare sa morte
Ischidare  rier e riere
E torrare a minores
S’ amore nostru est cue
Revessu comente s’ ainu
Biu che su disitzu
Crudele che sa memoria
Macu comente sos rimpiantos
Tenneru che s’ ammentu
Fritu che su marmure
Bellu che sa die
Fratzile che una criadura
Chi nos abbaidat riende
E nos faeddat chena narrer nudda
Et eo l’ isculto tremulante
E abboigo
Abboigo pro tene
Abboigo pro mene
Ti suplico
Pro te pro me pro totu cussos chi si amant
E chi sunt amados
Eja eo lis abboigo
Pro te pro me e pro totu sos ateros
Chi non connosco
Frimmadi in cue
Inue ses
In cue, ‘ue ses bistadu ateras bias
Frimmadi
No ti movas
No ti nd’ andes
Nois chi semus amados
Nois a tie amus ilmentigadu
Tue non nos ilmentighes
No aiamus che a tie in custa terra
Non nos  fatas diventare astragados
Finas si meda atesu semper
E no importat inue
Dae – nos unu sinnu ‘e vida
Meda pius a taldu in sas manchinas de unu buscu
In sa foresta de sa memoria
Pesadinde como
Dae – nos sa manu

E salva – nos.

ojos de manos (Louis Braille,)scultura di Antonino Ruggeri













ojos de manos

Pro  ti poder gosare
Cun  ojos de su coro eo ti miro
Sa vida ap’ a tocare
cun manos  fat’ a ojos eo m’ ispiro

per poter  gioire
con gli occhi del cuore ti guardo
toccherò la vita

ispirandomi  con le mani  che osservano