Si tio poder
Si tio poder esser de sulenu
aio fatu meda
poesias,
de cussas
chi mi essin a bias
chena chilcadas, a filu 'e alenu.
Sas pius lezeras
rimas de sas mias
chi tantu renden
su coro serenu,
sa dulche
melodia chi penseri
bolat in
fantasia e ‘ue che ferit.
A su
dolore li tio narrer “marranu!!!”
“aite tue
nde faghes presentzia?”
“Forzis ti
pessas de sa vid’ essentzia:
chena s’ ijerru no benit su beranu?”
B’at esser puru un’ intelligentzia
chi siat pius de tene soberanu,
bene !! in sa vida sun sos disizados
finas si males
no sun mai mancados.
A sa bellesa
la tio incorniciare
tota impare,,
intr’ e coro meu,
a modu ‘e poder dare recreu
a chie
cheret su mundu amare.
Pustis nde tio
fagher bon’ impreu
dendel’ a chie la pedit
pro istare,
pro poder isse un’ atim’ in sa vida
coglire de sos
gosos pibinida.
Si tio poder
esser de ajudu
aio fat’ unu cumponimentu,
chi tiat
esser pro totu ammentu
cando a sa
vida si dada su saludu.
Est propiu tando,
prezisu
mamentu
nos ammentamus
d’essere fatos de ludu,
totu presumos, vanesios,
e richesas
perden sa forza e torrat sa bellesa.






