venerdì 25 novembre 2011

recita a soggetto


Ciò che si vuole

Ciò che si vuole
di vita è il suo progetto.
Quello  che  duole
può  diventar oggetto
d’umor che  si nasconde nelle suole,
e  poi la vita si recita a soggetto.
La vita..certo,  ti lascia  un po’ giocar
poi ti ricorda  … che la devi amar…

domenica 20 novembre 2011

Pintura..mai pinta













Pintura mai pinta..

Un' aidu   s’abberit in sas rocas,
dend’  a su mare un’ iscampiada,
istrintu che tuj' e   brocas
a s' acerada   restas  ispantada.
Paret  chi s’orizonte guasi tocas,
e abbrazas su ch’ ides a s' ojada.
coment'  una pintura  mai pinta:
chi  s’omine no  l’at  alu  binta.”

Sas rocas isculpidas a carignos
de' bentu  chi sulat dae maistru,
paren  d’umanidade cussos signos:
dolores  chi pienan su registru,
fatu  chin disaogu e impignos
da’ intelletu mannu e med’ abbistu.  
chin sa manu diliga  sa  natura
at  fatu  custa bella pintura.

Totu   abbojan  cussos elementos
chi  sun  de vida forza e amore:
sa roca, s’abba  e sos pensamentos,
su nibberu  antigu  e su dolore.
Sa rena.. movida dae sos  bentos,
faghet giogos  chi torran a minore,
sun  signos  de vida galana e dura,
sas costas sun  de s’alta  Caddura.

sabato 19 novembre 2011

gai est sa vida..!!











Gai  est sa vida..!!

Comente  d’ innanti cussu ‘entu
chi naschet a meriu in su  deseltu,
gai  su tempus passat de zeltu
dae su nudda  a sos  fadados   chentu.

Iss’ atraessat  chin fagher espeltu
a bias  lestru  ateras  a rilentu,
su mare  nostru  pustis torrat a terra
 fruscende  che sas  cordas de chiterra.

Paret chi diat calura in s’ijerru
cando  padron’ e domo est su fritu,
finas  chi no li naran: “ maleitu!!
proite  as atidu cust’  ’ilferru?”

“No bides aite puntu asa gitu
sa terra, tosta est che su ferru.”
Gai  sa vida..est una gherra,
cando pares bolende rues a terra.

Pustis a chelu alcias sa mirada
isperiende si b'at  un' ispera
a segus nde  preguntas su perdonu

assigurende  un fagher bonu.

in su fratempus ti bogas sa bisera
e sa promissa est già ilmentigada.





la noia..


La noia..

Ove si spinge l’umana volontà?
Qual’ è la forza che si tiene nascosta?
A ben vedere  prevale la viltà
Oppure la fiducia mal riposta!!
Son  più palesi le contrarietà
Ciò,  per cui esso pare fatto apposta.
Delle virtù..  nell’ umana ragione
Poco si vede  in ogni situazione.

Questa è di vita la strana condizione
che ruba  al senno  del suo viver degno
si cerca strana una combinazione
ove si possa viver senza impegno
quale che sia  la degna soluzione
prevale  spesso  il meno quale segno
è proprio strana  nella nostra vita
la strada sempre curva..mai diritta.

Capita allora  che sfugga dalle dita
Quello ch’ è stato  un sogno od un progetto
Sfuma  dalla speranza  assai spedita
Ciò che  da sempre si è ritenuto oggetto
L’immagine ormai sembra sbiadita
I sensi  lascian la ragion e il  petto
Allor del tempo si cerca solo il boia
Per ammazzarlo  nella vuota  noia.

venerdì 18 novembre 2011

picapedreri

picapedreri

Custa bella pedra ismeraldina
Ogada dae sa mat’ e su monte
Paret cara ‘e Gianu bifronte
Pro fitianu e die ladina
Est s’artista chi faghet de ponte
Tra un’ idea e s’atera ighina
Dende virtude e vida a sa rocca
Comente s’abba chi pienat sa brocca.

giovedì 17 novembre 2011

bona noella


Bona  noella

Politiga podet esser un’ arte
chi dat sulenu  a penas e dolores,
pius  de sabientes  e dutores
podet ponner  su male a parte.
No est  chistione de colores
o omines bennidos  de’  Marte,
est un impignu  mannu culletivu
‘ue niune est dominus ne divu.

No mi chelzo imbelgher in s’atrivu
de dare   issa  gloria o  giudisciu,
zeltu,  su male e bene est ammisciu
a  chie  inie bi faghet arrivu.
Cando paret chi totu andet lisciu
e chi in punzu  siat s’achivu,
eccolla  arrivada  sa  noella
“politiga at peldidu favella” .

‘Oe sonad’ at sa campanella
de  tales  chi  occupan  s’iscrannu,
lassan  podere  pustis de su dannu
a una  noa  pisedda  virzinella.
Nachi  chi no madurat manc’ un’ annu
custa  amada ‘e totu reginella,
no biden  a unu prammu ‘e nare
“ finidu an ,pro sempre de furare”.

mercoledì 16 novembre 2011

Nugoro


Nugoro

De Nugoro s’ispantu restat tale
dae sos tempos de sa prima pedra,
de sa Barbagia puntu ‘e cabidale
in Sardigna  semper  ‘olat lezedra.
Inchende s’invasore criminale,
virzine che istoiga puddedra.
Milla!! a issa parad’ a s’Ortobene:
Alu li naran ..de sa Sardign’ Atene!!.

Ite bellos chi sun  cussos riones
antigos de istori’ e intelletu,
fatos chin pedras  e bonas rejones
ancora   sun inie  in bon’ isetu.
De sa literadura campiones
est  patria, mama eppuru fadu eretu.
De Satta sambenadu restat  ranu:
de Salvadore, Franziscu e Bustianu.

E tue Rosalba, inie o innedda
Semper  la mudas che Grascia ‘Eledda.